جواب درس دوم فارسی نهم
در این نوشته جدیدترین گام به گام درس ۲ فارسی نهم متوسطه اول با موضوع درس «عجایبِ صُنعِ حق تعالی» قرار گرفته است که شامل جواب خودارزیابی، گفت و گو و فعالیت نوشتاری میباشد. در ادامه با ما از بخش پاسخ سوالات فارسی نهم همراه باشید.
جواب خودارزیابی صفحه ۲۰ فارسی نهم
۱- کدام بخش درس، به روز رستاخیز، اشاره دارد؟
پاسخ: در وقت بهار بنگر و تفکر کن که زمین چگونه زنده شود و چون دیبای هفت رنگ گردد، بلکه هزار رنگ شود.
۲- عبارت «هر یکی را آنچه به کار باید، داد» را توضیح دهید.
پاسخ: خداوند طبق عدل و داد، هر چیزی را که مورد نیاز آفریدههایش هست، در اختیارشان قرار داده تا بتوانند زندگی کنند. هیچ یک از آفریدههای خدا بدون حکمت، بدون برنامه و بیهدف خلق نشدهاند. خدای بزرگ همه آفریدهها را با برنامه و هدفمند خلق کرده است.
۳- بند «… و مَثَل تو چون مورچهای …» چه ارتباطی با درک شگفتیهای آفرینش دارد؟
پاسخ: برای درک آفریدههای هستی، باید هستی را به عنوان یک نظام کلی ببینیم و نظامهای کوچک را در ارتباط با آن درک کنیم. این نظامهای کوچک از زاویه دید انسانها تعریف میشود و برای درک آنها باید معرفت و شناختمان را از خالق هستی بیشتر کنیم.
جواب گفت و گو صفحه ۲۱ فارسی نهم
۱- درباره زیباییهای آفرینش که در کتابهای دیگر به ویژه قرآن کریم خوانده یا شنیدهاید، گفتوگو کنید.
پاسخ:
زیباییهای آفرینش از دیدگاه قرآن کریم و کتابهای آسمانی دیگر، موضوعی بسیار عمیق و الهامبخش است. قرآن بارها انسان را به تماشای طبیعت، آسمانها، زمین، درختان، حیوانات و حتی خود انسان دعوت کرده تا نشانههای خداوند را در آنها ببیند. در ادامه به چند مورد از این زیباییها اشاره میکنیم که میتواند زمینهی گفتوگو باشد:
🌿 ۱. نظم شگفتانگیز در طبیعت
در قرآن، سوره ملک، آیه ۳ آمده است:
«الذی خلق سبع سموات طباقا ما ترى فی خلق الرحمن من تفاوت…»
خداوند آسمانها را بدون هیچ بینظمی آفریده و از انسان میخواهد که بارها بنگرد تا ببیند آیا نقصی در آن مییابد. این آیه نشاندهندهی نظم بینظیر در آفرینش است.
🌼 ۲. تنوع در گیاهان و حیوانات
در سوره فاطر، آیه ۲۷ آمده است:
«… وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ»
اشاره به کوههایی با رنگهای گوناگون دارد که جلوهای از زیبایی و تنوع در طبیعت است.
🌌 ۳. آسمان پرستاره
سوره صافات، آیه ۶:
«إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ»
خداوند آسمان را با ستارگان زیبا آراسته است. دیدن آسمان شب، آدمی را به شگفتی وامیدارد و احساس بزرگی خلقت را در دل انسان زنده میکند.
🧠 ۴. آفرینش انسان
در سوره مؤمنون، آیات ۱۲ تا ۱۴، خداوند روند آفرینش انسان را به زیبایی شرح داده است و در پایان میفرماید:
«فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ»
یعنی: پس بزرگ و پربرکت است خدایی که بهترین آفرینندگان است.
🍇 ۵. رزق و روزی از زمین
در بسیاری از آیات، مانند سوره عبس آیات ۲۴ تا ۳۲، به بارش باران، روییدن گیاهان، خرما، انگور و … اشاره شده که هم نیاز انسان را برطرف میکند و هم زیبایی خلقت را نشان میدهد.
پاسخی دیگر:
زنبور عسل یکی از زیباترین و شگفت انگیزترین آفریده های خداست. این حشرات کوچک به صورت گروهی زندگی می کنند. همه اعضای گروه با هم نسبت خانوادگی دارند؛ یعنی همه با هم برادر و خواهر هستند. جنس نر زنبورها فقط در فصل بهار و تابستان در کندو دیده می شود. بلکه، رهبر و راهنمای همه زنبورهای کندو است. ملکه علاوه بر رهبری وظیفه تخم گذاری در کندو را نیز بر عهده دارد. با وجود ملکه هیچ یک از زنبورها اجازه تخم گذاری ندارند.
پاسخی دیگر:
در قرآن، زیباییهای آفرینش بهطور شگفتانگیزی توصیف شده است. آیات مختلفی به عظمت آفرینش زمین و آسمان، کوهها، دریاها و جانداران اشاره میکنند. مثلاً در سوره الرحمن، خداوند به زیبایی های طبیعت و نعمت هایی که به ما داده، اشاره میکند و میگوید: “فبأیّ آلای ربّکما تکذّبان” که به ما یادآوری میکند که باید قدر این نعمتها را بدانیم. همچنین، زیباییهای آفرینش نشاندهنده نظم و هماهنگی در جهان است که به ما درس میدهد تا در زندگی خود نیز به دنبال نظم و زیبایی باشیم. این آیات نه تنها ما را به تفکر درباره قدرت خداوند دعوت میکنند، بلکه ما را به حفظ و نگهداری از این زیباییها ترغیب میکنند.
۲- درباره جمله «همیشه در خانه خدایی، هیچ تعجّب نکنی!» گفتوگو کنید.
پاسخ:
انسان در دنیایی زندگی میکند که پر از شگفتی آفرینش است.
امام محمد غزالی مثالی آورده است: اگر ما وارد ساختمان پر نقش و نگاری شویم، حیرت زده میشویم و تعجب میکنیم چگونه است که در خانه خدای بزرگ زندگی میکنیم و تعجب نمیکنیم و حیرت زده نمیشویم.
جواب فعالیت های نوشتاری صفحه ۲۱ فارسی نهم
۱- مترادف واژههای زیر را از متن درس بیابید و بنویسید.
سرگشته، رنگین کمان، آفرینش، تخت، ابر، فرش، شناخت
| سرگشته: | حیران |
| رنگین کمان: | قوس قزح |
| آفرینش: | صنع |
| تخت: | سریر |
| ابر: | میغ |
| فرش: | بساط |
| شناخت: | معرفت |
۲- در عبارتهای زیر، هسته و نوع وابستهها را مشخّص کنید.
پاسخ:
الف) سنگ سخت و آب لطیف
سنگ (هسته)
سخت (وابسته پسین – صفت بیانی)
و آب (هسته)
لطیف (وابسته پسین – صفت بیانی)
ب) این عالم زیبا
این (وابسته پیشین – صفت اشارهای)
عالم (هسته)
زیبا (وابسته پسین – صفت بیانی)
ج) چه خلقت شگفت انگیزی!
چه (وابسته پیشین – صفت تعجبی)
خلقت (هسته)
شگفت انگیزی! (وابسته پسین – صفت بیانی)
د) کدام مستمع آگاه است؟
کدام (وابسته پیشین – صفت پرسشی)
مستمع (هسته)
۳- پیام متن زیر را بنویسید.
«این عالَم، خانه خداست؛ چراغ وی ماه است و شعله وی آفتاب و تو از عجایب این، غافل؛ که خانه بس بزرگ است و چشم تو بس مختصر»
پاسخ: شناخت خدا و تلاش برای شناخت از طریق دیدن آفریدههای خدا
معنی صفحه ۱۷ فارسی نهم
بدان که هرچه در وجود است، همه صُنع خدای تعالی است. آسمان و آفتاب و ماه و ستارگان و زمین و آنچه بر وی است، چون کوهها و بیابانها و نهرها و آنچه در کوههاست، از جواهر و معادن و آنچه بر روی زمین است، از انواع نباتات و آنچه در برّ و بَحر است، از انواع حیوانات و آنچه میان آسمان و زمین است، چون میغ و باران و برف و تَگَرگ و رعد و برق و قُوسِ قُزَح و علاماتی که در هوا پدید آید، همه عجایب صُنعِ حق تعالی است و این همه آیات حق تعالی است که تو را فرموده است تا در آن نظر کنی. پس اَندر این آیات، تفکر کن.
مفهوم:
آگاه باش که هرچه در جهان هستی وجود دارد ، همه را خداوند بلند مرتبه، آفریده است. آسمان و آفتاب و ماه و ستارگان و زمین و آنچه بر روی زمین است مانند کوه و بیابان و رودخانه و آنچه در کوههاست از سنگهای قیمتی و معدنها و آنچه بر روی زمین وجود دارد از گیاهان گوناگون و آنچه در خشکی و دریا وجود دارد از انواع حیوانات و آنچه که در میان آسمان و زمین است، مانند ابر و باران و برف و تگرگ و رعد و برق و رنگین کمان و نشانههایی که در هوا آشکار میشود. همه، شگفتیهای آفرینش خداوند بلند مرتبه است و اینها نشانههایی از خداوند بلند مرتبه است که به تو فرمان داده است که در آنها نگاه کنی. پس در این نشانههای خداوند، فکر و اندیشه کن.
واژههای مهم:
صنع: آفرینش
خدای تعالی: خداوند بلند مرتبه، توجه شود که واژه خدای را باید ساکن خواند.
بر: رو، بالا
نهر: رود
جواهر: جمع جوهر، گوهرها، سنگهای قیمتی
معادن: جمع معدن
نباتات: جمع نبات، گیاهان
بَر:ّ خشکی
بحر: دریا
میغ: ابر
قوسِ قزح: رنگین کمان
علامات: جمع علامت، نشانهها
پدیدآید: به وجود آید، آشکار شود.
اندر: در
آیات: جمعِ آیه، نشانه ها
تو را فرموده است: به تو دستور داده است.
نکتههای ادبی:
مراعات نظیر: «ماه، آفتاب و ستاره»، «کوه، زمین و بیابان»، «میغ، باران، برف، تگرگ، رعد و برق، قوس قزح»
تضاد: «آسمان و زمین»، «بحر و برّ».
دانش زبانی:
«را» در جمله «تو را فرموده است» معنای «به» دارد.
«به تو فرموده است»؛ بنابراین «تو» در این جمله متمم است.
«وی» در عبارتِ «آسمان و آفتاب و ماه و ستارگان و زمین و آنچه بر وی است»، ضمیر شخصی است که مرجع آن «زمین» است. در گذشته برای اشاره به غیر انسان به جای «آن»، از «وی» (ضمیر شخصی) نیز استفاده میشد.
معنی صفحه ۱۸ فارسی نهم
در زمین، نگاه کن که چگونه بساط تو ساخته است و جوانب وی فراخ گسترانیده و از زیر سنگهای سخت، آبهای لطیف روان کرده، تا بر روی زمین میرود و به تدریج بیرون میآید.
در وقت بهار بنگر و تفکر کن که زمین چگونه زنده شود و چون دیبای هفت رنگ گردد، بلکه هزار رنگ شود.
مفهوم: به زمین نگاه کن که (خداوند) چگونه آن را مانند فرشی برای تو ساخته و اطراف آن را وسیع ، گسترده است و از زیر سنگها محکم، آبهای گوارا، جاری کرده است، که بر روی زمین، جاری میشود و اندک اندک از زیرزمین بیرون میآید و به هنگام بهار، نگاه کن زمین، چگونه زمین زنده و شاداب میشود همانند پارچهای ابریشمی، رنگارنگ و زیبا میشود. بلکه هزار رنگ میشود.
واژههای مهم:
در زمین: به زمین
به تدریج: کمکم
چون: مانند
دیبا: نوعی پارچه نفیس و گران قیمت بوده است.
نکتههای ادبی:
تشبیه: زمین به دیبا تشبیه شده است.
دانش زبانی:
«چون» هرگاه به معنای «مانند» باشد، حرف اضافه است و واژه پس از آن متمم به حساب میآید؛ مانند «زمین چون دیبای هفت رنگ گردد.» در این نمونه «دیبای هفت رنگ» متمم است.
معنی صفحه ۱۹ فارسی نهم
نگاه کن مرغان هوا و حشرات زمین را هر یکی بر شکلی دیگر و بر صورتی دیگر و همه از یکدیگر نیکوتر؛ هر یکی را آنچه به کار باید، داد و هر یکی را بیاموخته که غذای خویش چون به دست آورد و بچّه را چون نگه دارد تا بزرگ شود و آشیان خویش چون کند. در مورچه نگاه کن که به وقت خویش غذا چون جمع کند.
مفهوم: به پرندگان آسمان و حشرههای روی زمین نگاه کن که هر یک را با شکل و ظاهری متفاوت آفریده و هر کدام از دیگری بهتر و زیباتر است. آن چه که لازم بود به هر یک (موجودات ) داده و به هر کدام، یاد داده که چگونه غذا به دست بیاورد و بچّه را نگاه دارد تا بزرگ بشود و چگونه لانهی خود را بسازد. به مورچه نگاه کن که چگونه در زمان مناسب غذایش را جمع میکند.
واژههای مهم:
مرغان: پرندگان (در گذشته مرغ به معنای پرنده بوده است؛ اما امروزه یک نوع پرنده خانگی است)
هریکی به شکلی دیگر: هر کدام را با ظاهری متفاوت خلق کرده است.
هر یکی را آنچه به کار باید، داد: به تمام آنها، هرچه لازم داشته است، بخشیده است.
چون: چگونه
بچّه را چون نگاه دارد: چگونه از بچه اش مواظبت کند.
آشیان خود چون کند: چگونه لانه بسازد.
نکتههای ادبی:
تضاد: هوا (آسمان) و زمین
واژههای زیادی تکرار شده است.
دانش زبانی:
«را» در «هریکی را» به معنای «به» آمده است = به هر یکی؛ بنابراین «هریکی» متمم است.
اگر در خانهای شوی که به نقش و گچ، کَنده کرده باشند، روزگاری دراز، صفت آن گویی و تعجب کنی و همیشه در خانه خدایی، هیچ تعجب نکنی! و این عالَم، خانه خداست و فرش وی، زمین است و لکن سقفی بیستون و این، عَجبتر است و چراغِ وی ماه است و شعله وی آفتاب و قندیلهای وی ستارگان و تو از عجایب این، غافل؛ که خانه بس بزرگ است و چشم تو بس مختصر و در وی نمیگنجد.
مفهوم: اگر داخل خانه ای بروی که نقّاشی و گچ بری کرده باشند، زمان زیادی، آن را وصف میکنی و از آن کار تعجّب میکنی در حالی که همیشه در خانهی خدا ( دنیا ) هستی و اصلاً عجّب نمیکنی و این دنیا، خانه خداست و فرش آن، زمینی است و سقف بیستون آن آسمان است که این، بسیار عجیب است و چراغ آن ماه است و شعلهی آن، خورشید و چراغدانهایش ستارگان هستند و تو از شگفتیهای این دنیا، بیخبری، زیرا دنیا بسیار بزرگ است و تو کوتاه نظری و زیباییها و بزرگیهای آن را، درک نمیکنی.
واژههای مهم:
شَوی: وارد شوی، بِرَوی
به نقش و گچ کَندهکرده باشند: با گچ، نقش برجسته (=ابزار زدن) ایجاد و پر از نقش و نگار کردهباشند.
صفت آن گویی: از آن تعریف میکنی.
عالَم: جهان
بس: بسیار
مختصر: کوچک، اندک
نمیگنجد: جا نمیگیرد.
نکتههای ادبی:
تشبیه: عالَم به خانه خدا، زمین به فرش، ماه به چراغ، آفتاب به شعله، ستارگان به قندیلها تشبیه شده است.
«مختصر بودن چشم» کنایه از کوته بین بودن و نگاه عمیق نداشتن
تکرار: است، تو، وی و… .
دانش زبانی:
درباره ضمیر شخصی «وی»، در بند نخست صحبت شد. در این بند، ضمیر شخصی «وی» در چند جمله آمده است که مرجعِ هریک را درون قلّاب نوشته ایم.
«شوی» چون به معنای «بروی» آمده است، فعل غیراسنادی است.
و مَثَل تو چون مورچهای است که در قصر مَلِکی سوراخی دارد؛ جز غذای خویش و یاران خویش چیزی نمیبیند و از جمالِ صورتِ قصر و بسیاری غلامان و سریرِ مُلکِ وی، هیچ خبر ندارد.
مفهوم: ای انسان، مثل تو در این دنیا، مثل مورچهای است که در قصر پادشاهی، لانه دارد و جز غذا و یاران خویش به چیز دیگری فکر نمیکند و از زیبایی قصر و غلامان و تخت پادشاه، باخبر نیست.
واژههای مهم:
مَلِک: پادشاه
جمال: زیبایی
سریر: تخت پادشاهی
مُلک: فرمانروایی، پادشاهی.
نکتههای ادبی:
تشبیه (چون به معنای مانند، از ادات تشبیه است.)
مراعات نظیر: قصر، سریر، غالمان، مَلِک، مُلک.
دانش زبانی:
مورچه: متمم
سوراخی: مفعول (چه چیزی را دارد؟ =سوراخی)
مرجع ضمیر شخصی «وی»، قصر است.
اگر خواهی به درجه مورچه قناعت کنی، میباش و اگر نه، راهت دادهاند تا در بستان معرفتِ حق تعالی، تماشا کنی و بیرون آیی؛
مفهوم: اگر می خواهی در حدّ و اندازه ی مورچه باشی، باش، و اگر نمیخواهی مثل مورچه باشی به تو اجازه دادهاند که در باغ شناخت خداوندِ بلند مرتبه ، تماشا کنی(از عهدهی کار بیرون بیایی)
چشم باز کن تا عجایب بینی که مدهوش و متحیر شوی.
مفهوم: پس از چشم باز کن تا شگفتیهای جهان را ببینی که شگفت زده و حیران شوی.
واژههای مهم:
درجه: مقام
قناعت: قانع بودن، راضی بودن
میباش: باش
راهت دادهاند: تو را راه دادهاند، به تو راه دادهاند («ت» در راهت ضمیر دوم شخص پیوسته یا متصل است)
بستان: بوستان، باغ
مدهوش: سرگشته، بیهوش
متحیر: شگفتزده.
نکتههای ادبی:
اضافه تشبیهی: بستان معرفت (شناخت و معرفت به بوستان تشبیه شده است).
معنی کلمات صفحه ۱۷ فارسی نهم
| عجایب: (جمع عجیب) شگفتیها | نباتات: (جمع نبات) گیاهان |
| بدان: آگاه باش | بَر و بحر: خشکی و دریا |
| وجود: جهان هستی | چون میغ: مانند ابر |
| بر وی: بر روی آن | قوس قزح: رنگین کمان |
| نهر: رودخانه | پدید آید: به وجود بیاید |
| آنچه در کوه هاست ← در: درون | آیات: (جمع آیه) نشانهها |
| جواهر: (جمع جوهر) سنگهای زینتی | فرموده: دستور داده |
| معادن: جمع معدن | نظر کنی: نگاه کنی |
| انواع: جمع نوع | پس اندر آیات ← اَندر: درباره |
معنی کلمات صفحه ۱۸ فارسی نهم
| بساط تو ساخته: برای تو پهن کرده | روان کرده: جاری کرده |
| جوانب: (جمع جنب) اطراف | به تدریج: کم کم |
| فراخ: وسیع | در وقت: به هنگام |
| گسترانیده: گسترده است. | بنگر: نگاه کن |
| سنگ سخت: سنگ محکم | دیبا: پارچه ابریشمی |
| لطیف: گوارا | – |
معنی کلمات صفحه ۱۹ فارسی نهم
| مرغان: پرندگان | در خانه ای شوی: وارد خانه ای بشوی |
| صورت: ظاهر | نقش: نقاشی |
| نیکوتر: بهتر | گچ کنده کرده باشند: گچ بری شده باشد. |
| بیاموخته: آموزش داده | روزگاری دراز: مدت بسیار |
| چون: چگونه | صفت آن گویی: آن را توصیف میکنی. |
| آشیان: لانه آشیان خود چون کند ← چون کند: چگونه بسازد. | تعجب کنی: شگفت زده شوی |
| به وقت خویش: در زمان مناسب |
تاریخ ادبیات عجایبِ صُنعِ حق تعالی فارسی نهم
شاعر/ نویسنده:
محمد غزالی
قرن / سال:
پنجم هجری / ۵۰۵-۴۵۰ هـ
اثر/ آثار:
کیمیای سعادت، احیاءالعلوم، نصیحه الملوک
ویژگی/ اهمیت:
از دانشمندان معروف دوره سلجوقی – سرآمد در فقه و حکمت و کلام
معنی شعر خوانی پرواز صفحه ۲۲ فارسی نهم
| لحن خوانش درس: این درس با لحن گفت و گو خوانده میشود. قالب شعری: قطعۀ مصرّع (برخی از همکاران این شعر را غزل میگیرند) واژههای قافیه: تنی، فروتنی، تنی، منحنی، دیدنی، پریدنی، نمیزنی. ردیف: این شعر ردیف ندارد. |
۱- در پیله تا به کی، بر خویشتن تنی؟ ◈※◈ پرسید کرم را، مرغ از فروتنی
معنی: مرغ خانگی از کرم ابریشم پرسید که چرا درون پیله، به دور خودت تار میبافی؟
واژههای مهم:
فروتنی: تواضع و خاکساری (در اینجا به معنای غرور است).
۲- تا چند مُنزوی، در کُنج خلوتی؟ ◈※◈ در بسته تا به کی، در مَحبَس تنی؟
معنی: تا کی میخواهی در گوشهای تنها بنشینی و در زندانِ تن، بمانی؟
واژههای مهم:
منزوی: گوشه گیر
محبس: جای حبس، زندان
۳- در فکر رَستنم -پاسخ بداد کرم- ◈※◈ خلوت نشستهام زین روی، مُنحنی
معنی: کرم پاسخ داد: به فکر رهایی و آزادی هستم و به این دلیل است که درون پیله به شکل خمیده نشسته ام (=حالت اندیشیدن).
واژههای مهم:
رَستن: رهایی، آزادی
خلوت: تنهایی
منحنی: خمیده.
نکتههای ادبی:
کِرم: نماد انسانهای پویا که به فکر تغییر و پیشرفت هستند.
۴- همسالهای من، پروانگان شدند ◈※◈ جَستند از این قفس، گشتند دیدنی
معنی: هم سن و سالهای من به پروانه تبدیل شدند و از این قفس (=پیله)، رهایی پیدا کردند و به پرواز درآمدند و به پرنده های دیدنی و زیبا تبدیل شدند.
واژههای مهم:
جَستند: آزاد شدند، پریدند، خلاص شدند.
دیدنی: شایسته دیدن، زیبا.
۵- در حبس و خلوتم، تا وارَهَم به مرگ ◈※◈ یا پَر بر آورم، بهرِ پریدنی
معنی: من تنها در خلوتی نشستهام تا با مردن، رهایی پیدا کنم یا آنکه پر و بالی برای پرواز دربیاورم.
واژههای مهم:
حبس: زندان
خلوت: تنهایی
وارَهَم: رهایی یابم، رها شوم
بهر:ِ برای، به خاطر.
۶-اینک تو را چه شد، کای مرغ خانگی ◈※◈ کوشش نمیکنی، پَرّی نمیزنی؟
معنی: اکنون ای مرغ خانگی چه شده است که به فکر پرواز نیستی و هیچ تلاشی نمیکنی؟
نکتههای ادبی:
مرغ خانگی: نماد انسانهای تنبل که با وجود مهیا بودن شرایط، فقط به فکر تغییر و پیشرفت نیستند.
معنی کلمات شعر خوانی پرواز فارسی نهم
| پیله: بافتهی کرم ابریشم | منحنی: کج |
| فروتنی: تواضع | جستند: فرار کردند |
| منزوی: گوشهگیر | حبس: زندانی شدن |
| محبس: زندان | وارهم: آزاد شوم |
| رَستن: رهایی، آزادی | وارهم به مرگ ← به: به وسیلهی |
| خلوت: تنهایی | اینک: حالا |
| زین روی: به این دلیل | کای: که ای |
تاریخ ادبیات شعر خوانی پرواز
شاعر/ نویسنده:
علی اسفندیاری
قرن / سال:
۱۲۷۶-۱۳۳۸
اثر/ آثار:
افسانه – ای شب – قصۀ رنگ پریده
ویژگی/ اهمیت:
معروف به نیما یوشیج، پدر شعر نو
سخن پایانی
اگر سوالی درباره جواب درس ۲ فارسی پایه نهم متوسطه اول با موضوع درس««عجایبِ صُنعِ حق تعالی»» دارید آن را از قسمت نظرات بپرسید. تیم معلمان ما در اولین فرصت شما را راهنمایی میکنند.
✅ جواب درس اول فارسی نهم
✅ جواب درس سوم فارسی نهم
📝 نمونه سوالات پایه نهم متوسطه اول
توجه: دانشآموزان عزیز شما میتوانید برای دسترسی آسانتر به مطالب درسی عبارت «سوییتی بلاگ» را در انتهای مطلب مورد نظر خود سرچ(جست و جو) کنید.
نظرات کاربران